Konya'da yetiştirme yurdunda kalan çocuklar üzerinde yapılan bir araştırma, küçük yaşlarda terk edilen ya da ailesi tarafından yurtlara verilen çocuklarda saldırganlık eğiliminin fazla olduğunu ortaya koydu.
Selçuk Üniversitesi
Öğretim Üyesi Doç. Dr. Şahin Filiz, yaptığı açıklamada, öğrencisi ve Sosyal
Hizmetler Uzmanı Nur Feyzal Kesen ile birlikte Konya'da koruma ve bakım altında
olan çocukların saldırganlık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yetiştirme
yurtlarında kalan kız ve erkek öğrenciler üzerinde yaptıkları araştırmanın
sonuçlandığını söyledi.
Araştırmada, uluslararası güvenirliliği ve geçerliliği bulunan ''Buss-Durkee''
saldırganlık ölçeğini kullandıklarını ifade eden Filiz, bu ölçeğe göre sorulara
alınan cevaplar doğrultusunda oluşan 18 puan ve altının normal kabul edildiğini
bildirdi.
Filiz, araştırmaya dahil edilen kızların saldırganlık düzeylerinin 24.51 ile,
erkeklerin ise 23.82 ile normal düzeyden (18 ve altı) fazla çıktığını
belirterek, kızların erkeklere göre daha saldırgan olmasının ise dikkat
çektiğini kaydetti.
Yetiştirme yurdunda kalanlardan küçük yaşlarda terk edilenler ile anne ve babası
hayatta olanların saldırganlık düzeyleri arasında büyük farkın bulunmadığını
dile getiren Filiz, şunları söyledi:
''Annesi yanında büyüyüp de yetiştirme yurdunda kalan çocukların genel
saldırganlık puan ortalamaları 24.12, anneanne ve babaannesi tarafından
büyütülenlerin 25.08 ve 0-6 yaş döneminde yurt ve yuvada kalan gençlerin
saldırganlık düzey puan ortalaması ise 24.08 çıktı. Burada, ailesi hayatta
olmasına karşın, aile ortamından uzak ve sevgi ortamından yoksun yaşamın,
gençlerin saldırganlık düzeylerini arttırıcı önemli bir etken olduğu ortaya
çıkıyor.''
Araştırmada, çocukların yaşları büyüdükçe öfke ve saldırganlıklarının arttığının
belirlendiğini dile getiren Filiz, sosyo-ekonomik imkanlardan ve ebeveynden
yoksun olan çocuğun, kendini kabul ettirmek amacıyla çevreye karşı tepki ve
davranışlarında artma gözlendiğini, zaman zaman toplumu suçladığının ve daha
tepkisel olduğunun görüldüğünü bildirdi.
-KÖYDE DOĞANLAR DAHA AZ SALDIRGAN...-
Yetiştirme yurdunda yaşayan çocukların doğum yerine göre saldırganlık
düzeylerinde farklılıkların tespit edildiğini belirten Filiz, şunları kaydetti:
''İlçe ve şehirde doğan gençlerin saldırganlık düzeyleri köyde doğan gençlerden
daha yüksek çıktı. İlçe ya da şehirde doğan gençler, otoriteye daha kolay
başkaldırabilmektedirler. Şehir toplumunun birey üzerindeki denetimi köy
toplumuna göre daha azdır. Buna karşın köyde birincil ilişkilerin daha yoğun
olması, insanların diğer insanlar üzerinde denetiminin artması ve grup
kontrolünü daha fazla hissetmesi de böyle bir sonucu doğurmuş olabilir.''
Kardeş sayısının bile saldırganlık düzeyinin artmasında önemli etken olarak
ortaya çıktığını ifade eden Filiz, tek olan ya da 1 kardeşi bulunanların
saldırganlık düzeyinin, 5 ve üzerinde kardeşi olanların saldırganlık
düzeylerinden oldukça düşük bulunduğunu söyledi.
-''BEN NEDEN BURADAYIM?''-
Ebeveyni hayatta olanların saldırganlık düzeylerinin, olmayanlardan daha yüksek
bulunduğunu belirten Filiz, ''Ebeveyni hayatta olan çocuklar, kendisine 'ben
neden buradayım?' sorusunu sorduğu için daha saldırgan olabileceğini tahmin
ediyoruz. Araştırmada ebeveyni boşanmış olan çocukların saldırganlık düzeyleri
de yüksek çıktı'' dedi.
Kendini ifade edemeyip, iletişim kuramayan, sorunlarını kendi içinde çözmeye
çalışan, boşaltım sağlayamayan çocukların giderek saldırganlaştığının tespit
edildiğini de ifade eden Filiz, şunları söyledi:
''Yurt çalışanlarıyla sorunlarını paylaşanların saldırganlık düzeyleri oldukça
düşük çıktı. Sonuçta yurt ve yuvalarda kalanların normalden daha saldırgan
olduğu görülmüştür. Yetiştirme yurdunda yeteri kadar personelin olmaması,
profesyonel meslek elemanının ve profesyonelce yaklaşım tarzlarının
uygulanmaması da bu çocukların saldırganlık puan ortalamalarının yüksek olmasına
neden olabilmektedir. Sonuç olarak yurt çocukları kendileri ile ilgilenildiği
sürece daha yararlı birey olarak yetişeceklerdir.''