Eş adayları kendi örf ve âdetlerini, öğrenim derecelerini, bilgi ve kültür seviyelerini dikkate alıp kendilerine uygun eş aramalıdırlar.

 

 Sağlıklı bir yuva için kişinin üstün niteliklere sahip biriyle evlenmesi gerekmez. Kişinin kendi hususiyetlerinin farkına varıp kendine denk biriyle evlenmesi gerekmektedir.

Evlenmeden önce muhakkak kendimizi tanımaya çalışalım. Böyle olmadığı takdirde hep bir yanımızı eksik bırakıp işin kolayına kaçarak kendi eksikliğimizi örtecek, kapatacak eşler ararız. Bazen gençler ideallerinde o kadar üstün özelliklere sahip eş adayları tasarlarlar ki bir türlü gerçekle yüzleşip realist değerlendirme yapmak istemezler. Ya da eş adayının gerçek niteliklerini görmezden gelip onu kendi hayal ettiği şekilde algılamaya çalışır. Oysa eş adayları birbirlerini objektif bakış açısıyla tanımaya çalışmalı. Abartı değerlendirmelerden itinayla kaçınmalıdırlar.

Denklikte şu konular esas alınmalı: Dinî inanış, ahlak anlayışı, ekonomik seviye, sosyal değerler, kültür seviyesi. Bu temel konularda denkliği yakalayabilen çiftler diğer konularda farklılıkları olsa bile zamanla evlilik süreci içinde uyumu yakalayabilirler. Her konuda birebir denklikten ziyade adayların birbirine karşı tahammül ve hoşgörü içinde olmaları önemlidir. Mutluluk ancak ve ancak bu şekilde yakalanabilir. İdeal bir eş istemekten ziyade mutlu ve huzurlu bir evlilik için gerekli kişisel özelliklere sahip olma gayreti sanırım takdire şayan bir husus olsa gerek. Ayrıca denklik hususunda duygusal yakınlığı göz ardı etmeyelim. Zira ortak özellik ve duygusal yakınlık ne kadar fazlaysa evlilik o kadar sağlıklı gelişir. Evliliği zorlaştırmadan realitemizi göz önünde bulundurup doğru çıkarımlar yaparak eş adayını değerlendirmemiz gerekir. Unutmayalım ki dinimiz ideal, dört dörtlük bir evliliği değil asgari müşterekte buluşabildiğimiz, bizi hedefimize götürecek evliliği tavsiye etmiştir.