Ev hayvanı alerjenleri

İngiltere'de evlerin yüzde 60 ila 80'inde şu ya da bu türden bir hayvan bulunur. En yaygın olanı kedidir. Alerjisi olanların en az üçte biri ev hayvanı alerjenlerine karşı alerjiktir. Bu nedenle ev hayvanları, alerjik hastalıklarda başlıca tetikleyici unsurlardan biridir.


Alerjenle temas etmek için bir hayvana dokunmak gerekmez. Alerjen küçük parçacıklar halinde havada taşınabilir ve giysiler ya da ayakkabı üzerinde kişiden kişiye ya da evden eve geçebilir. Alerjen hayvanın tüylerinde ya da deri döküntülerinde, tükürüğünde, idrar ve dışkısında bulunabilir. Hayvan evin içinde nerede yaşarsa yaşasın alerjen hızla evin geri kalanına yayılır, bu nedenle hayvanı evin kimi bölümlerine girmekten alıkoymak yetmez. Hayvan alerjenleri uzun süre varlığını korur; hayvan evden gittikten sonra güçlü bir elektrik süpürgesiyle alerjenlerin çoğunu ortadan kaldırmak aylar sürebilir.


Alerjiniz hayvan alerjenine karşıysa çözüm evde hayvan tutmamaktır. Ancak, biz hayvansever bir milletiz ve bazı aileler hayvanlanndan vaz geçmede çok isteksizdir. Hayvanı evde tutmaya karar verirseniz hayvanla temasınızı en aza indirmeye çalışın. Belki de evin dışında ya da garajda yaşayabilir ve evin içine hiç girmemesi sağlanabilir. Hayvanı severken ya da bakımını yaparken eve sokmayacağınız özel bir kıyafet giyin. Kıyafeti evin dışında bir yerde bırakın ya da doğruca çamaşır makinesine atın. Olabildiğince fazla alerjeni evden uzaklaştırmak için güçlü bir elektrikli süpürgeyle düzenli olarak süpürün.


Söylemesi yapmaktan kolay olsa da, düzenli aralıklarla kedinizi yıkayın. Araştırmalar, kedileri haftada bir, özellikle veterinerden adını öğrenebileceğiniz özel bir şampuanla yıkamanın çevreye saçtıkları alerjen miktarını oldukça azalttığını göstermiştir.